Exclusive: بعد از مدتها همکاری جدید رضایا ، تتلو ، طعمه و آرمین بنام ایول که در تاریخ ۱۶ مرداد از طریق وبلاگ بصورت رسمی پخش خواهد شد.همچنان منتظر این اهنگ زیبا با تنظیم نادر باشید.

Exclusive : آهنگ جدید و بسیار زیبای بیداد بنام ارغوان تا حدود ۱ ماه دیگه با شعر و اهنگسازی خود امیر بیداد.

آهنگ رضا پيشرو و گروه 01 به نام رنگ ياقوت
آهنگ ساتراپ و اشراق و بيداد به نام همچنان خواهم ماند
آهنگ نيموش و عليرضا حاكم به نام شيپور
آهنگ Tanbe10 به نام دنده هوايي
آهنگ امير رضايا به نام بازنده
آهنگ نيموش به نام Fast Freak به سبك Shuffle
آهنگ آرشام و 01 به نام چرا
آهنگ ساتراپ و BigBoy
آهنگ فربد ولچر به نام ديشب بود يا پريشب بود
آهنگ رضا پيشرو به نام فتح كن
آهنگ اشراق و قاف به نام قلم بنويس
آهنگ اشراق به نام معجزه كن
آهنگ اشراق به نام HOW I AM

ساعاتی پیش در سایت رسمی گروه زدبازی (ZedBaziband) اعلام شد که گروه زدبازی تغییر افکار داده و میخواد به زودی اخبار جدیدی از خودش منتشر کنه

با عرض سلام به تمامی دوستان گلم با صحبتهایی با چند تن از رفیقام اسم وبلاگ عوض شد و از این پس شما با ادرس www.musiczt.blogfa.com میتونید وارد وبلاگ جدید ما بشید.

در وبالگ جدید تغییرات زیادی دادیم از جمله تعویض نویسندگان.فعلا با یکی از دوستانم کار میکنیم.

منتظرتون هستیم

 

اینجارو کلیک کنیددددد

آهنگ جدید و بسیار زیبای گروه 25Band بنام خاطره ها که این آهنگ قدیمی هستش

پیشنهاد میکنم به هیچ وجه آهنگهای این گروهو از دست ندید...

ادامه مطلب

آهنگ جدید و فوق العاده زیبای منصور بنام میخوام باهات برقصم

ادامه مطلب

این هم ۵۰ عکس جدید از حسین تهی در دو کنسرت اخیرش که بسیار زیبا شده

بدون تگ تبلیغاتی برای همکاران گرامی.

ادامه مطلب

آهنگ جدید از عضو جدید رپلرزه مو راک بنام غریبه نشو پیشنهاد میکنم از دست ندید

با تشکر از سهند عزیز

ادامه مطلب

آهنگ جدید و فوق العاده زیبای شاهین نجفی بنام شاعر تمام شده با سبک جدید و زیبا

 

ادامه مطلب

نسخه چهارم پادکست تیریبون

و بالاخره… پس از وقفه ای کوتاه مدّت در روند ضبط و پخش پادکست تریبون، نسخه ی شماره ی چهار از طریق لینک زیر، قابل دریافت می باشد:

کیفیت: 128 / حجم: 24.9/ فرمت : Mp3

دانلود

کیفیت: 64 / حجم: 12.4 / فرمت :Mp3

دانلود

کاور اصلی نسخه ی چهارم پادکست

دانلود

توضیح: این برنامه شامل گفتگو، نقد، اخبارو… هر چه که شما از موسیقی زیرزمینی توقّع دارید! می باشد.هم چنین لازم به ذکر است فصل جدید پادکست تریبون از این نسخه با تغییرات اساسی در فضا ومحتوای برنامه آغاز به کار کرده است و از این پس شما عزیزان می توانید شاهد برنامه های پرانرژی، متنوّع و جذّاب ما، با اجرای مجری های جدید و حرفه ای باشید!

تمام تلاش ما بر این است که در سری جدید پادکست ها، علاوه بر بالا بردن سطح کیفی و محتوای برنامه، دامنه ی سبک های موسیقی زیرزمینی مورد نقد را نیز گسترش داده و مصاحبه های ما هم دیگر محدود به سبک هایی پرسروصدا مثل هیپ-هاپ نباشد. در همین راستا شما می توانید گفتگوی متفاوت ما با «کامنت باند» (گروه فعّال در سبک راک) را در این نسخه بشنوید.

مُستَمِع صاحِبسُخَن را بَر سَرِ ذوق آوَرَد…!

“-کار جدیدِ ]…[ (بخوانید نام یکی از خواننده های قدیمی و معروف) رو شنیدی؟!
آره! خدا بود!!!
-این ]…[ هر چی بخونه خداست اصلاً!
آره، من حتّی گوش نداده هم میگم همه ی آهنگهای ]…[ عالیه!
-ایول! معلومه حالیته ها!!!
…”

خوب… چیزه! یعنی چی بگم! حتماً با خوندن مکالمه ی ابتدای مقدّمه کمی گیج شدین… امّا قطعاً از روی عنوان مقاله  میتونید کمی راجع به حال و هوای بحثمون حدس بزنید!  میدونین… شاید همه ی ما این حرف رو تو فوتبال زیاد شنیده باشیم، “فوتبال بدون تماشاچی هاش معنی نمیده.” بیاین با هم از یه زاویه ی دیگه، و این بار حول محور موسیقی، اون هم از نوع زیرزمینی ش به این موضوع نگاه کنیم…
یک خواننده ی زیرزمینی (به خصوص سبک رپ) را در نظر بگیرید. خدا رو شکر جسته و گریخته، دور و نزدیک، همه ی ما با این قشر یه برخوردی داشتیم، یا حدّاقل از طرز زندگی و کارشون کم و بیش اطّلاع داریم. منظورم فقط خواننده ها نیستن… گرافیتیکارها، آهنگسازها و چه میدونم؛ هر کسی که یه جورایی به زیر زمین مرتبطه دیگه! این قشر با سختیهای خاصّ کار، که حتماً شما بهتر از من در جریان این موضوع هستین، اثرشون رو خلق میکنن و به مرحله ی ضبط و سرانجام پخش میرسونن. و حالا در اینجا یه بحث دیگه مطرح میشه، مرحله ی مهم و اساسی شنیده شدن کار و بازتاب نظرات شنونده ها پیرامون اون. که به نظر میرسه مهمترین بخش کامل شدن پروسه ی خلق یک اثر برای خالق اون باشه!
امّا  سؤال اینجاست؛ واقعا چه چیزی این قسمت از کار رو به این اندازه دارایً اهمّیّت جلوه میده؟
همین طور که زمان از شروع شکل گیری این نوع موسیقی تو کشور ما جلوتر میره و تولیدکننده ها در اثر کسب تجربه ی بیشتر سطح کارشون رو بالاتر میبرن، آهنگها هم قویتر میشن، خواننده ها جدّیتر کار میکنن و البتّه شنوده ها هم حرفهای تر میشن، گوششون به شنیدن موسیقی درست و اصولی عادت میکنه  و مطمئنم  بالاخره روزی میرسه که ما شنوده هایی داشته باشیم که حاضر میشن به هر قیمتی موزیسین مورد علاقهاشون رو پشتیبانی کنن… روزی که دیگه کسی نیاد بگه “حاجی واسم یه سی-دی از کارهات رو بزن میخوام تو ماشین با بکس حال کنم!!!” حالا از بحث دور نشیم…
خوب! به عنوان مثال وقتی یک هنرمند اثرش رو بعد از ضبط و به دنبال طی کردن مراحل فنّی، در معرض شنیده شدن توسّط عموم قرار میده حتماً دنبال شناخته شدن، جذب شنونده و در پی اون شنیدن نظر مردم هست. که حالا میتونه از اون برای اهداف مختلفی از جمله پیشرفت و بالا بردن سطح کارهاش بهره ببره. دوستانی هم که میگن برای دل خودشون میخونن لطف کنن و آهنگشون رو پخش نکنن! (به هر حال بر خلاف این روزها «همه»ی کارهای یک خواننده که از استودیو به صورت کش رفتگی پخش نمیشه!!!)
دیگه حاشیه نمیرم، مقدّمه چینی کافیه… متأسّفانه یا خوشبختانه نگارنده ی این مقاله حرفهای زیادی برای گفتن داره!
هر سبکی  از موسیقی به تنهایی طرفدارهای خاصّ خودش رو داره. برای  مثال من هم  به عنوان یک شنونده، موسیقیِ خواننده های به خصوصی رو میپسندم و کارهاشون رو  به طور مداوم دنبال میکنم، ولی وقتی میخوام درباره ی کار کسی نظر بدم، بلافاصله تعصّب رو کنار میذارم و سعی میکنم بدون هرگونه پیشزمینه ی ذهنی قبلی و شناختی از خواننده، صرفاً راجع به اثر پیش روم قضاوت کنم. این رو همیشه یادتون باشه که حتّی خواننده ی مورد علاقه ی شما هم میتونه بعد از هزاران آهنگ قوی و حرفهای، یه آهنگ ضعیف کار کنه و همین طور در مقابل، یه خواننده ی تازه کار و کم تجربه هم میتونه یه کار متفاوت ببنده! وقتی کسی بدون هیچ دلیل منطقی و صرفاً به خاطر اسم خواننده کورکورانه از یه آهنگ ضعیف حمایت میکنه، یا همینطور وقتی کسی بدون توجّه به جزئیّات یک اثر و به دلیل غرایز شخصی خوانندهای رو میکوبونه و کار اون رو به شدّت محکوم میکنه، بدون شک در خال خیانت کردن به سبک مورد علاقه اش و همچنین دامن زدن به روند افت خواننده ی محبوبش هست! این جور بازخوردها تولیدکنندهها رو ناامید میکنه و قطعاً اونها رو در شرایط بد اقتصادی به سمت کار سطحی و پوچ عامّه پسند سوق میده! کما اینکه به دلیل کوتاهی و کم توجّهی یکسری از دوستان خیلی جاها شاهد این برداشتهای غلط هستیم که عواقب خیلی بدی رو برای موزیسینها و درپی اون مخاطبین اونها داره. بارها شده که این جمله رو تکرار کردم: “عزیزم! به اینجور آهنگها گوش نده، گوشت خراب میشه!” …بـــــــــــــــله! دقیقاً انتظار همین برخورد رو از شما و ایشون داشتم…خنده! و یا اگر طرف خیلی بخواد منطقی بحث کنه میگه: “من بخوام فاز خوشحالی بگیرم، حتماً باید این مدل آهنگها رو گوش کنم!” در صورتی که مسئله چیز دیگه ایه! من هیچ مخالفتی با شادی و خوشحال بودن و مهمونی رفتن و خوش گذروندن ندارم، ولی موضوع اینه که ما همه چیز رو با هم قاطی میکنیم، ربط دادن اینجور آهنگها با هیپ-هاپ اساساً کار غلطیه و تا جایی پیش رفته که ما اسم یک ضرب از ریتم رو سبک نامیدیم و به اصطلاح ایرانیزهاش کردیم و به جامعه قبولوندیم! گرچه هرکس مخاطب خودش رو داره و حقّ تولید هر اثری برای خواننده محفوظه… و البتَه! “شنونده باید عاقل باشه”… باز هم بحث من روی کار ضعیفه که سلیقه ی مخاطب رو پایین میاره و به اصطلاح گوش رو ضعیف میکنه!
امّا اصلاً اصطلاح گوش ضعیف یعنی چی…؟
اگه بخواید خیلی جدی وارد موسیقی بشید «سُلفژ» یکی از اوّلین مراحلیه که باید طی کنید، گوش دادن عمیق و فهمیدن موسیقی کلاسیک هم مورد مهمّی تو سواد موسیقی محسوب میشه. گوشی میتونه فالش یا هارمونیک بودن یک صدا رو تشخیص بده که به صداهای درست عادت کرده باشه و اونها رو بشناسه.
همینطور کسی میتونه روی یک کار نظر بده که واقعاً درک درستی از اون داشته باشه. متأسّفانه یا خوشبختانه سبک های جدید و مخصوصاً هیپ-هاپ، به خاطر نو بودن و مورد قبول واقع نشدن توسط جامعه ی موسیقی و یا به خاطر سنّ کم  یا به هر دلیل دیگه ای آکادمیک نیستن و قطعاً به همین دلیل چهارچوب خاصّی ندارن… ولی با تمام این اوصاف به یه سری تکنیک و اوصول به خصوص پایبندن که برای ارائه دادن یک اثر مورد قبول و درست باید رعایت بشن.
واقعاً چرا بعضی افراد به یه سری کلیشه ها عادت کردن؟! بیاین با خومون روراست باشیم! اگر من بیام بگم: ” از بچّگی با آهنگهای توپاک و امینم و… توپ بازی میکردم” یا در مقابلش ” فلانی که شیش و هشت میخونه… رپر نیست!” و یا حتّی ” اینی که تو میگی گنگ نیس! (دسته بندی غلط زیرشاخه های رپ)” یا… رپر شدم؟! و چه بدتر که به دونستن و انجام همین موارد غلط تظاهر هم بکنم… چه بدتر که به زور دو تا شعر از رپرهای غربی هم حفظ کنم که کم نیارم… بعدش هم  توی مهمونی با آهنگ همون اشخاصی که تو ظاهر میکوبم، فاز بگیرم و برقصم …
خواهشاً توجیه نکنید! یا حرف نزنید و یا به عقیدهاتون پایبند باشید! بعضی اوقات حرفهای بی اساس هرچند بیارزش آدم رو عصبی میکنه!
در طول این مقاله خیلی سعی کردم تا اسم شخص خاصّی رو عنوان نکنم و نظر به خصوصی رونکوبم! عقاید همه محترم… امّا عقاید به جا، اصولی و بیغرض!
باور کنید چه تو غرب و چه تو کشور خودمون خیلی ها هستن که شاید نسبت به بقیه اسم در نکرده باشن، ولی کارشون خیلی عالیه! لطفاً کمی، فقط کمی! دایره ی شنواییتون رو نه به خاطر پیشرفت موسیقی دنیا، نه به خاطر دلخوشی صاحب اثر و نه به خاطر هر چیز قلنبه-سلمبه ی دیگه ای! بلکه فقط و فقط به خاطر احترام به خودتون وسیعتر کنید. اصلاً قصد نصیحت ندارم و هرگز خودم رو در حدّی نمیبینم که بخوام به سلیقه ی شخصی شما توهین کنم! ولی واقعاً… بهتر نیست این کلیشه های خسته کننده رو کنار بذاریم و با دید بازتری به موسیقی نگاه کنیم؟!
تا کی آهنگهای تکراری و بیمفهوم که با هزار و یک ایراد بیرون میان ولی به خاطر اسم خواننده همه با به به و چه چه ازش تقدیر میکنن؟! تا کی نظرات متعصّبانه و مغروضانه و سرکوب کردن کار متفاوت و نو؟! تا کی… شما به من بگین!
نه میخوام با لحن بدی بنویسم و تند برم، و نه قصد جو دادن دارم… ولی حرفهای دل این مقاله، حرف دل خیلی هاست! خودتون یه نگاهی به قسمت نظرات سایتها بندازید تا به عمق فاجعه پی ببرید… یا یه چیزی «بهترینه» یا «بدترین»! یعنی هیچوقت نمیشه یه کار به عنوان «خوب» یا «متوسّط» رأی بیاره؟! باید از سقوط جلوگیری کرد… حالا از هر طرف بوم که میخواد باشه!
نظر خوب و حرفهای میتونه به پیشرفت کارها کمک کنه، میتونه امید و آرامش خاطر رو در صاحب اثر به وجود بیاره و یه ایده ی نو در اون تولید کنه و یا حتی یه سبک جدید رو بسازه! دنیا داره پیش میره و روز به روز تغییر میکنه، همه ی سبک ها هم در اثر گذر زمان عوض میشن، میمیرن و از نو متولّد میشن… هیچ بعید نیست صد ساله دیگه، اصلاً کسی به موسیقی مورد علاقه ی ما گوش نده!  پس بیاین ما هم هماهنگ با این موج پیش بریم و از تغییر و به روز شدن هراسی نداشته باشیم…
من که دیگه از این تکرار خسته شدم، دنبال یه چیز جدید میگردم! شما چطور…؟! یادمون نره، به نقل از سهراب “چشمها را باید شست…جور دیگر باید دید!”

نویسنده: نوید

Last song we’re posting off The Darkside, in stores next Tuesday

Download : Fat Joe – I Am Crack (Prod. Just Blaze)